Het is nu kwart voor 2 ’s nachts en we vliegen ergens boven de oceaan of misschien toch al boven land, moeilijk te zeggen zo in het donker. Daar er in Afrika wat minder straatlantaarns te vinden zijn, heb je ook niet echt in de gaten waar je je nu bevindt.
Donderdag waren we al vroeg in Zaventem en ik had me zoooo verheugd op een heerlijke koffie van Starbucks. Dus direct daarheen…. Maar het viel een beetje tegen. Een cola smaakt minder uit zo’n kartonnen beker, maar die Starbuckskoffie hoort er toch echt wel in thuis! Ik kreeg echter een zware mok en daarin viel de koffie toch een klein beetje tegen. Maar kom, niet zeuren, ik heb mijn Starbucks gehad!
Dan nog snel de maag gaan vullen en toen was het tijd voor het onvermijdelijke afscheid van de familie. Je ouders vaarwel zeggen, dat is nog wel te doen. Ik had het echter wel wat moeilijker met het uitwuiven van “the boyfriend”. Maar na enkele dikke tranen toch vermand en ju, door die controle.
Daar wachtte ons een walhalla aan tax free shopping, maar Dane en ik hebben ons ingehouden en liepen zonder gesealed zakje naar de gate. Ook de controle van handbagage en broekzakken verliep zonder enig probleem en zodoende zijn we onze reis goed gestart. Geen vertraging, geen oponthoud, rustig aanschuiven en dat vliegtuig in.
Slik,… Dat is hier toch wel klein en oud en een beetje vies en hier en daar wat scheuren in de zetels… Helemaal achteraan wachtten onze zetelkes en we hebben het ons gemakkelijk gemaakt, ook al was de armleuning kapot en kwam er bitter weinig geluid uit die grote rode koptelefoon.
Het opstijgen bezorgde mij toch wel weer even kriebels, maar met stoere Dane naast me, waren die ook zo weer weg
Dan de “safety instructions”, hilarisch!!! Nee, nee, geen knappe stewardessen die in hun nette pakje dat hele spel voordoen! Maar een heuse video en nog wel in 2 talen, waarvan ik wel alleen het Engels herkende. Eén stukje wil ik jullie niet onthouden: “in case of emergency, please take off your high heels and place them underneath your seat.”. Jep, ik zal er proberen aan te denken dat als dat vliegtuig begint te dalen in een razend tempo, dat ik toch zeker mijn schoenen uit doe en netjes onder mijn stoel plaats, zodat ze waarschijnlijk bij de mensen achter mij in het gezicht terecht komen ;-)
Een cheese sandwich hebben we al te binnen en ook de warme maaltijd die we meekregen uit Milaan is verorberd. Dan afgesloten door eens te toasten met een pintje bier en doorgespoeld met een zoetsappige, melodramatische en uiteindelijk best wel saaie film (sorry voor de liefhebber van Water For Elephants).
Ondertussen heeft de klok 2 uur geslagen en dat betekent dat we nog 4u30 te gaan hebben op deze vlucht. Ik ga dus eens proberen een uiltje te vangen (vliegen die op 20.000voet?), terwijl Dane nog een serie kijkt op zijn laptop.
This was your reporter speaking from flight ET 0709 from Brussels to Addis Ababa over Milan.
