Het is toch typisch hé… Iedere dag heb ik de wekker gezet,
maar wordt ik steevast een hele tijd voordat dat ding genadeloos
begint te piepen al wakker. Nu is het de eerste weekdag dat ik
‘m niet zet en slaap ik warempel uit tot… jawel, tot
7u55!!! Een record hier 
Nu, het is nog een tijd waar ik me niet schuldig over voel, dus
soit. Rustig wakker geworden, ontbijtje van 2 rusks gegeten, snel
de mailtjes nagekeken en dan om 9u naar de mall voor koffie!
Heerlijk, natuurlijk, anders zou ik er niet helemaal naar toe
lopen, door het nu toch met angst verbonden steegje in de inmiddels
al brandende zon!
Ik heb nog snel zo’n grote boodschappentas gekocht in de Pep
(vergelijk maar met de Zeeman van bij ons) want morgen vertrek ik
op safari en ik heb helemaal niks mee genomen om mijn spullen in te
doen, want mijn rugzak is best klein en als ik laptop en
fototoestel daarin steek, zit ie al vol. Ik zie me al met mijn
Samsonite op safari vertrekken,
hahahaha!!!
En dan om 10u nog maar eens naar Mr. Madondo om te kijken of hij
onze evaluaties in orde heeft weten te krijgen. De stage zit erop,
maar we hebben zelfs de tussentijdse nog niet gehad

Hij had wat dingetjes op kladpapier gezet, niet helemaal duidelijk,
maar vanmiddag om 16u mogen we terug gaan om de officiële papieren
op te halen. Naar wat ik tot nu toe gezien heb, komt het wel
goed!
En toen kon het lui wezen weer beginnen. Nogmaals een toerke door
de “honden”steeg en dan languit op de ligstoel aan het
zwembad. Ik had vandaag weer eens een beetje last van de warmte,
dus echt zonnen heb ik niet gedaan. Misschien ook wel omdat ik
enorme last heb van muggenbulten die onnoemelijk jeuken! Tot
eergister heb ik nauwelijks een beet gehad, maar nu komen die
rotbeesten genadeloos prikken. Niet te geloven gewoon, gister zelfs
rond half 4 ’s middags aan het zwembad, ben gewoon weg moeten
gaan. Het zijn mini-mini-mini-mugjes, maar steken kunnen ze. En dan
ben ik natuurlijk dé persoon om daar van die mooie rode, dikke
schijven van te krijgen waaraan je lekker kunt krabben tot je huid
ultra-rood ziet en haast open ligt. Zelfs de Xyzall helpt
nauwelijks, terwijl me die in België behoorlijke verlichting
brengt. Ook het betenzalfje dat ik heb meegenomen doet niks
ertegen. Ben geneigd om er Fucidin op te gaan smeren, maar weet
niet of dat wel zo’n goed idee is. Als iemand het weet, laat
maar horen. Ben bij de apotheek geweest, maar moest meer als
€5 betalen voor een klein tubeke en dat is het me nu ook weer
niet waard eigenlijk
Dus blijft het lekker jeuken en ik blijf
voorzichtig krabben. Misschien zou ik nog een fles azijn kunnen
kopen in de supermarkt, oma zei vroeger toch altijd dat dat hielp

Om half 4 ben ik dan maar weer uit mijn luie zetel gekomen en via
een omwegje langs de mall voor een ijsje, naar Mr. Madondo’s
office gegaan. En jawel, de evaluatie was helemaal af! En hij mag
er wezen! Volledig geslaagd volgens Botswaanse normen en niks als
lovende feedback. Ik moest er zowaar van blozen! Nice, het wachten
meer dan waard dus!
Na nog wat gelachen te hebben en na het uitprinten van onze nieuwe
vluchtgegevens, ben ik de badspullen op mijn kamer gaan leggen en
weer vertrokken, om nogmaals langs de staag te gaan. Ik had
namelijk echt nog wat boodschapjes nodig voor de reis morgen. Omdat
we al om half 6 moeten vertrekken, hebben we dus geen ontbijt en
ook tijdens de busreis weet je niet wanneer en hoe vaak er gestopt
zal worden. Dus hebben we toch maar wat eten en drinken gekocht. En
daarna kon Nando’s natuurlijk niet ontbreken

Ik heb me wel ingehouden en ben gegaan voor een koolslaatje en wat
aardappel wedges. Simpel, maar lekker en niet te vet deze
keer.
Het is nu kwart over 8 ’s avonds, ik heb me gedoucht, mijn
spullen zijn gepakt, het verslag is bijna af en ik zou eigenlijk op
tijd moeten gaan slapen. Maar de slaap is nog niet tot bij mij
geraakt ;-)
Ik zal nog maar even gaan internetten en dan wat lezen, misschien
dat de oogleden dan vanzelf dichtvallen. Alhoewel, dat boek leest
zich zo vlot, dat ik meestal weinig zin heb om erbij in slaap te
vallen 
Morgen zal een heavy dagje worden, ongeveer 10u in de bus, en nee,
die is niet voorzien van airco, minibar of wc! Ik ben erg benieuwd.
Als het zo is als in Ghana, 10 jaar geleden, zal het een bumpy ride
worden. En warm en stoffig en lang.
Maar daarna word ik wel beloond, eindelijk beesten zien

I can’t wait!!!





LUKT HET NIET DAN MOET IK HET MORGEN NOG MAAR EENS PROBEREN. VOOR ALLE ZEKERHEID GEEF IK JE HIERBIJ WEL EEN KNUFFELKE.