Verpleegstage in Francistown, Botswana

Om 4u20 liep het wekkertje al af! Vroeg joh! Nog helemaal donker, koud en kil
De taxi chauffeur had niet meer gereageerd op het sms’je en ook nadat ik vanmorgen nog een sms verstuurd had, kreeg ik geen antwoord.
Op hoop van zegen dus, want deze bus mogen we echt niet missen! Snel een douche genomen, spulletjes bij elkaar geraapt en om 4u40 liepen we al richting poort. Ik probeerde de chauffeur nog te bellen, maar geen antwoord. Het werd dus spannend!
Maar om 4u50 reed onze chauffeur de oprit op! Oef! Snel door naar het busstation en daar stond het busje richting Francistown al klaar. Het zat al half vol en al om 5u15 konden we vertrekken omdat we propvol zaten! Het was duidelijk een ander busje dan de heenreis: een stuk krapper binnen doordat er meer stoelen in gepropt waren, mijn knieën zaten compleet vast tegen de stoel voor me. En daar ik een korte broek aan had en die stoelen bedekt waren met zo’n heel ruw tapijt, beloofde dat niet veel goeds. Ik ben dus maar snel op een andere plaats gaan zitten waar er voor me niks was omdat de deur daar was. Ik dacht dus een super plaatsje bemachtigd te hebben.
Maar helaas, want toen we vertrokken, stonden er dus 2 mensen op dat open plaatsje en die hobbelden dus steeds zowat op mijn schoot! Ook mijn tenen hebben er een blauw kleurtje van gekregen! En onderweg werden er soms nog passagiers opgepikt, die moesten gewoon rechtstaan en het werd echt een super opgepropt vol busje en ik kon me 5 en een half uur lang niet bewegen! Mijn rug heeft afgezien, brrr!!!
Omdat we maar 10min gestopt zijn tussendoor en omdat de chauffeur echt doorreed als een gek, waren we dus wel heel snel in Francistown, om half 11 om precies te zijn!
We hebben dus 510km afgelegd in minder dan 5u en dat op Afrikaanse wegen en met heel veel kilometers wegenwerken ertussen. Ik kan het beter vliegen ipv rijden noemen geloof ik!

Ik wist dat een taxi naar school niet meer was dan P5 per persoon, maar we hebben toch verschillende taxichauffeurs moeten aanspreken vooraleer er eentje bereid was om in s voor de correcte prijs naar IHS te rijden. Ze vroegen allemaal P20 en als ik zei: “you don’t fool me” dan keken ze alsof ik iets verkeerds zei! Maar omdat we vastbesloten waren nu eens de faire prijs te betalen, hebben we gezocht en gevonden We kregen zelfs de “echte” prijs: P4!!! We hebben hem dus wel wat extra gegeven hé ;-)
Op IHS heb ik snel mijn spulletjes uitgeladen en omdat het weer een heel warme dag was en ik pas om 4u bij Mr. Madondo moest zijn, besloot ik om naar het hotel te gaan om nog 1 keertje te gaan zwemmen. Dus bikini aan (die Lebo veilig voor me van de waslijn had gehaald!) en ju. Maar toen ik de deur uit liep, kreeg ik een sms van Mr. Madondo: om 2u op zijn kantoor, want we moesten nog beeldjes ophalen in het jeugdcentrum die we voor Wim mee naar België moeten nemen. Ja, shit, daar gaan mijn plannen!!!
Dus bikini weer uit, rugzak op rug en samen met Dane een toasted sandwich gaan eten en daarna nog naar de supermarkt gegaan om wat spulletjes voor thuis te kopen.

En om 2u waren we dan bij Mr. Madondo en zijn we naar het jeugdcentrum gegaan. De beeldjes waren prachtig, maar helaas heb ik het niet in mijn koffer gekregen. Sorry Wim! Dane is het wel gelukt om er eentje mee te nemen. Hopelijk komt het heelhuids aan!!!
En dan weer terug naar IHS waar ik maar eens begonnen ben met het inpakken van mijn koffer. Het is toch echt met een heel dubbel gevoel hoor, dat ik dat doe. Ik zie er enorm naar uit om terug naar huis te gaan, om Alex en familie terug te zien, om weer naar school te gaan,… Maar ik weet ook dat ik dit hier ongelooflijk ga missen!!! Het prachtige land, de zon, de cultuur, het andere leven,… Er zijn natuurlijk ook dingen waarvan ik blij ben dat ik ze vaarwel kan zeggen, zoals toch steeds het wachten op dingen en het vaak heel erg trage leventje Het is toch weer tijd voor wat actie! Ik word anders wel heel erg lui!!!

Ik heb al 6 weken tegen Dane gezegd dat ik eens wou gaan eten bij Barbara’s Bistro, hier om de hoek. En toeval of niet, toen we in Kasane zeiden waar we verbleven in Francistown, zeiden die Zuid-Afrikanen daar direct dat we dan daar moesten gaan eten! Nu was ik dus helemaal van plan om te gaan. Het was toch even wandelen, maar toen we er aan kwamen, zag het er goed uit! Maar helaas, we hebben het niet kunnen proberen, want het ging pas om 19u open! Het was toen 17u40 en om 18u30 hadden we afgesproken met Zibani en Mr. Madondo om iets te gaan drinken als afscheid.
Geen tijd dus om te wachten en hierna helaas geen tijd meer om terug te gaan, daar we morgen vertrekken. Pech! Nu moet ik dus wel een keer terug komen naar Francistown!!!
En zo gebeurde het, dat we na een lange wandeling (we hebben eens wat kronkelweggetjes genomen, helemaal binnendoor) uiteindelijk ons laatste avondmaal in Francistown gegeten hebben op de plaats waar we ook begonnen zijn in Gabs: Nando’s! Niet te doen, en ik had er zo geen zin in! Ik kan geen junkfood niet meer zien!!! Bah!!!
Och ja, buik gevuld en toen was het tijd voor een terrasje met Zibani en Mr. Madondo. Stel je niet teveel voor bij het woord “terrasje”, gewoon 4 plastic, gammele stoeltjes aan een piepklein tafeltje, voor een erg duffe frietentent (Bimbo’s is de naam) midden in de mal! Maar het was gezellig! Echt waar! We hebben verteld over onze trip naar Kasane, over onze belevenissen hier,… Zij hebben veel vragen gesteld over het leven in België en Europa. Soms moet ik dan toch even slikken als blijkt dat ze echt niet veel van de buitenwereld kennen. Zo was Mr. Madondo helemaal ondersteboven van het feit dat er bij ons geen olifanten of leeuwen in het wild lopen!
We hebben de mannen wat drankjes getrakteerd en nadat Zibani was vertrokken, zijn we met ons 3-tjes nog naar een andere bar gegaan. Een echte Afrikaanse!!! Dat was zo gezellig! Madondo was ook wel erg gul met complimenten. Zo zouden wij de beste studenten zijn geweest tot nu toe (uit België en Noorwegen), niet enkel op werkvlak, maar ook op sociaal vlak. Leuk om dat te horen, maar ik neem het wel met een korreltje zout

Uiteindelijk waren we om half 11 terug op IHS en ben ik toch maar gaan slapen. Morgen weer een lange reis naar Gabarone… En het afscheid hier… Bah! Het zal waarschijnlijk ook wel een beetje een de “vakantie” in Kasane liggen, want hier in Francistown kreeg ik toch ook wel weer direct heimwee hoor. Hier op school is het voor mij wel genoeg geweest. Het was goed, maar het is genoeg.
Zo, de laatste nacht Francistown gaat in…